Hartziekten Symptomen

Hartziekten Symptomen - Bij de symptomen van hartziekten behoren bepaalde soorten pijn, kortademigheid, vermoeidheid, hartkloppingen... Er bestaat niet één specifiek symptoom dat zonder meer wijst op een hartziekte, maar er zijn bepaalde symptomen die er mogelijk op kunnen duiden. Aan de hand van een combinatie van dergelijke symptomen kan de diagnose met grote mate van zekerheid worden gesteld.

Om tot een diagnose te komen, begint de arts met een aantal vragen te stellen (de anamnese afnemen), gevolgd door een lichamelijk onderzoek. Vaak worden tests uitgevoerd om de diagnose te bevestigen, de ernst van de aandoening vast te stellen of het behandelingsplan op te stellen.

Maar zelfs bij een ernstige hartziekte kan het voorkomen dat er pas symptomen optreden als de ziekte al in een vergevorderd stadium verkeert. Dergelijke asymptomatische hartziekten kunnen aan het licht komen bij een routineonderzoek (bijvoorbeeld voor een keuring) of bij een bezoek aan de arts om andere redenen.

Er bestaat niet één specifiek symptoom dat zonder meer wijst op een hartziekte.

Tot de symptomen van hartziekten behoren bepaalde soorten pijn, kortademigheid, vermoeidheid, hartkloppingen, een licht gevoel in het hoofd en flauwvallen. Deze symptomen hoeven echter niet zonder meer op een hartziekte te duiden. Zo kan pijn op de borst (Angina Pectoris)wijzen op een hartziekte, maar ook op een aandoening van de luchtwegen of van het maag-darmkanaal..

Pijn

Wanneer spieren onvoldoende bloed krijgen aangevoerd (een toestand die ischemie wordt genoemd) ontstaat er kramp door gebrek aan zuurstof en ophoping van afvalproducten. Als de hartspier onvoldoende bloed krijgt, heeft de patiënt een drukkend, beklemd gevoel op de borst, dat angina pectoris wordt genoemd. De aard en de ernst van de pijn kunnen echter van persoon tot persoon sterk verschillen. Soms voelen mensen bij wie de bloedtoevoer onvoldoende is, helemaal geen pijn (dit wordt asymptomatische of 'stille' ischemie genoemd).

Als andere spieren te weinig bloed krijgen, vooral de kuitspieren, voelt de patiënt tijdens lichamelijke inspanning gewoonlijk een beklemmende vermoeidheidspijn in de spier (claudicatie). Bij pericarditis, een ontsteking of beschadiging van het vlies dat het hart omgeeft (hartzakje of pericard), ontstaat er pijn die erger wordt als de patiënt ligt en vermindert als hij rechtop zit of vooroverbuigt. De pijn neemt niet toe bij inspanning. Bij in- of uitademen kan de pijn zowel toe- als afnemen omdat de aandoening gepaard kan gaan met pleuritis, een ontsteking van het longvlies.

Als een slagader scheurt of barst, voelt de patiënt soms een scherpe pijn die vrij snel opkomt en verdwijnt en die geen verband houdt met lichamelijke activiteit. Ook de grote slagaders, vooral de aorta, kunnen beschadigd raken. Een stuk van de aorta kan uitgerekt of verwijd zijn (een zogenaamd aneurysma). Dit kan plotseling gaan lekken, of de binnenbekleding kan scheurtjes gaan vertonen, waardoor er bloed tussen de lagen van de aorta lekt (aneurysma dissecans). Hierdoor ontstaat plotselinge, hevige pijn die kan toe- en afnemen als er nieuwe beschadiging optreedt, zoals verder scheuren of als er bloed buiten het normale kanaal treedt. De pijn als gevolg van aortabeschadigingen wordt vaak gevoeld achter in de nek, tussen de schouderbladen, onder in de rug of in de buikholte.

De klep tussen de linkerboezem en de linkerkamer kan tijdens het samentrekken van de kamer in de boezem uitpuilen (mitralisklepprolaps). Mensen met deze aandoening vertonen soms korte aanvallen van scherpe, stekende pijn. De pijn concentreert zich gewoonlijk onder de linkerborst, onafhankelijk van lichaamshouding of lichamelijke activiteit.

Kortademigheid

Kortademigheid (benauwdheid of dyspneu) is een veelvoorkomend symptoom van hartfalen (hartinsufficiëntie). Deze vorm van kortademigheid ontstaat doordat er vocht in de longblaasjes van de longen sijpelt, een aandoening die bekendstaat als longoedeem. Dit proces is in principe gelijk aan verdrinken. In de vroege stadia van hartfalen kan het zijn dat de patiënt alleen kortademig wordt bij lichamelijke inspanning. Naarmate de toestand verslechtert, treedt er bij steeds minder inspanning al kortademigheid op, totdat deze uiteindelijk ook in rust bestaat. Deze patiënten zijn vooral kortademig als ze liggen, omdat het vocht zich dan door het gehele longweefsel kan verspreiden. Wanneer ze rechtop zitten, zakt het vocht naar het onderste deel van de longen, waardoor ze er minder last van hebben. Nachtelijke kortademigheid ontstaat wanneer de patiënt in bed gaat liggen en kan deze worden verlicht door rechtop te gaan zitten.

Kortademigheid komt niet alleen voor bij hartziekten; mensen met een longaandoening, een aandoening van de ademhalingsspieren of bepaalde aandoeningen van het zenuwstelsel die van invloed zijn op de ademhaling, kunnen ook kortademig worden. Ook aandoeningen die het normale, subtiele evenwicht tussen zuurstofbehoefte en zuurstofaanvoer verstoren, zoals een verminderde capaciteit van het bloed om zuurstof te vervoeren als gevolg van bloedarmoede of een verhoogde stofwisseling in het gehele lichaam als gevolg van een overactieve schildklier, kunnen tot kortademigheid leiden..

Vermoeidheid

Als het hart het bloed niet efficiënt rondpompt, kan het voorkomen dat er tijdens lichamelijke inspanning onvoldoende bloedtoevoer naar de spieren plaatsvindt, waardoor de patiënt zich zwak en vermoeid voelt. Deze symptomen zijn vaak weinig opvallend. Mensen compenseren de moeheid door zich geleidelijk aan minder in te spannen, of ze denken dat het aan hun leeftijd ligt..

Hartkloppingen

Normaal gesproken zijn mensen zich niet bewust van het kloppen van hun hart. Maar onder bepaalde omstandigheden, bij gezonde mensen bijvoorbeeld bij zware inspanning of bij een hevige psychische schok, kan het gebeuren dat ze hun hartslag plotseling voelen. Ze kunnen de indruk krijgen dat hun hart opvallend sterk, snel of onregelmatig klopt. Een arts kan dergelijke symptomen bevestigen door de polsslag te voelen en de hartslag te beluisteren met behulp van een stethoscoop op de borst. Of dergelijke hartkloppingen een teken zijn dat er iets mis is, hangt af van een aantal vragen, zoals of deze verschijnselen altijd onder bepaalde omstandigheden optreden, of ze plotseling of geleidelijk optreden, hoe snel het hart klopt en of de hartslag onregelmatig is, en zo ja, in welke mate. Als de hartkloppingen optreden in combinatie met symptomen als kortademigheid, pijn, zwakte en vermoeidheid of flauwvallen, is er een grotere kans dat ze het gevolg zijn van een abnormaal hartritme of een ernstige onderliggende aandoening..

Duizeligheid en flauwvallen

Als er door een abnormale hartslag, een abnormaal hartritme of een gebrekkige pompfunctie van het hart te weinig bloed naar de hersenen stroomt, kan dit leiden tot een licht gevoel in het hoofd, duizeligheid of flauwvallen. Dergelijke symptomen kunnen ook het gevolg zijn van aandoeningen van de hersenen of het ruggenmerg, maar het is ook mogelijk dat er niets ernstigs aan de hand is. Zo kunnen soldaten die zeer lang in de houding moeten staan, duizelig worden, omdat bewegingen van de beenspieren nodig zijn om het bloed beter naar het hart terug te laten stromen. Ook bij hevige emoties of pijn kan iemand flauwvallen doordat bepaalde delen van het zenuwstelsel geactiveerd worden. Een arts moet ook onderscheid maken tussen flauwvallen door een hartziekte of als gevolg van epilepsie, waarbij de patiënt het bewustzijn verliest als gevolg van een hersenaandoening

Laatst aangepast op woensdag, 03 augustus 2016 14:34

Advertenties

 

Laatste berichten

Meest gelezen

Disclaimer

Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet als rechtsgeldige beschouwd worden. De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

Powered by Webdesign en fotostudio verhuur onderdeel van PeoplesProjects.