Hartfalen

De term 'hartfalen' slaat op de situatie dat het hart niet goed genoeg meer kan pompen. Dat verstoort de transportfunctie van het bloed: voedingsstoffen en zuurstof bereiken de rest van het lichaam slecht en afvalstoffen en overtollig vocht komen niet goed genoeg bij de nieren en de longen om van daaruit als urine en adem het lichaam weer te verlaten.

Het lichaam reageert daarop met allerlei ziekteverschijnselen, spieren die onvoldoende doorbloed worden, geven een gevoel van vermoeidheid. Vocht dat niet bij de nieren aankomt, hoopt zich op in de longen (kortademigheid), in de darmen, in de buik (slechte eetlust) en in de benen die daardoor opzwellen.

Hoe moet ik me de verschijnselen van hartfalen voorstellen?

Een goede bloedsomloop is onmisbaar voor een groot aantal functies in uw lichaam. Hartfalen van de linkerhartkamer leidt tot een verminderde doorbloeding van alle organen, en tot achteruitgang van het functioneren van die organen. Hierdoor zullen bijvoorbeeld de nieren minder urine produceren. Worden de hersenen minder doorbloed, dan uit zich dit in afname van het concentratievermogen. Als de rechterkamer van het hart niet goed in staat is het bloed rond te pompen. dan zal deze uitzetten. Daardoor zal de hartklep de doorgang tussen de rechterkamer en rechterboezem niet goed kunnen afsluiten. Hierdoor stroomt er bloed terug in de rechterboezem die overvol raakt en gaat uitzetten. Dit veroorzaakt weer een overvulling van de bloedbaan die op de rechterboezem uitkomt. waardoor zich vocht ophoopt op plaatsen waar dat helemaal niet moet. Teveel vocht in de lever bijvoorbeeld. laat de lever uitzetten zodat die tegen tegen de maag gaat drukken waardoor u een opgezet vol gevoel of een pijnlijke bovenbuik kunt krijgen met als gevolg verminderde eetlust.

Wat zijn de meest voorkomende klachten bij hartfalen en hoe worden deze veroorzaakt ?

De meest voorkomende klachten bij hartfalen zijn:

• vermoeidheid doordat het hart steeds minder bloed naar de spieren pompt en deze dus van minder zuurstof en voedingsstoffen worden voorzien;

• kortademigheid door de ophoping van vocht in de longen. Bij inspanning zult u daar meer last van hebben dan in rust;

• opgeblazen gevoel en verminderde eetlust door ophoping van vocht in de buik, de lever en de darmen.

• dikke benen door vocht op die plaats;

• gewichtstoename door het vastgehouden vocht;

• vergeetachtigheid en gebrek aan concentratie als uw hersenen minder zuurstof krijgen.

Door de opgezette ledematen kunt u problemen met kleding krijgen: broeken en (hand)schoenen en dergelijke die niet meer passen, En met dikkere vingers kunt u moeilijker allerlei dingen doen die soepele vingers vereisen.

Is er bij hartfalen altijd sprake van een slechte stuwkracht van het hart ?

Nee, Er zijn twee soorten hartfalen. Het beeld dat we in de vraag hierboven schetsen, gaat over een te zwakke hartspier die te weinig bloed wegpompt. Maar het kan ook zijn dat de hartkamer onvoldoende volloopt tijdens de rustfase van het hart. De linkerhartkamer is dan te 'stijf'. Dit betekent dat de hartspier wel even stevig samentrekt maar dat er toch te weinig bloed het lichaam ingaat.

De symptomen van beide vormen van hartfalen zijn hetzelfde. maar de behandeling is anders.

Wat gebeurt er met het hart als hartfalen optreedt en hoe ziet het hart er dan uit'

Bij de meeste patiënten met hartfalen is het hart uitgezet en trekt de hartspier minder krachtig samen dan die normaal zou moeten doen. Het heeft dus te weinig pompkracht Bij een minderheid van de patiënten, vooral bij ouderen, zit het probleem niet in de pompkracht van het hart, maar kan de hartspier zich juist niet goed ontspannen. Dan blijft de inhoud van de hartkamers te klein om zich goed met bloed te kunnen vullen en wordt er dus ook minder uitgepompt. In beide gevallen zijn de symptomen dezelfde.

Zijn er verschillende gradaties of soorten in hartfalen?

Ja, de vermindering van de pompkracht van het hart kan gering of heel ernstig zijn. Amerikaanse cardiologen hebben een indeling gemaakt op basis van de ademhalingsklachten die patiënten ervaren, dus niet zozeer op de pompkracht. Deze indeling bestaat uit 4 klassen:

Klasse I :Kortademig alleen bij zware inspanning zoals die ook bij gewone mensen voorkomt

Klasse II : Kortademigheid bij matige inspanning

Klasse III : Kortademigheid bij geringe inspanning

Klasse IIII : kortademigheid in rust

De indeling van klasse 1 tot 4 geeft aan hoe ernstig de klachten zijn. Het geeft dus niet aan in welk stadium van de ziekte u bent. Zo is het bv. mogelijk dat u tot klasse 4 behoort als u bij de cardioloog komt en tot klasse 2 als u na een tijdje op medicijnen bent ingesteld. Het komt echter vaker voor dat de pompkracht van het hart zwakker wordt. De klachten nemen dan toe waardoor u bv van klasse 2 naar 3 gaat.

Wat zijn de oorzaken van hartfalen ?

In de westerse wereld zijn kransslagadervernauwing, met bijvoorbeeld als uiting een hartinfarct, hoge bloeddruk, boezemfibrilleren (als het ritme waarin de boezem van het hart beweegt ,snel en onregelmatig is, meestal bij oudere mensen) en afwijkingen aan de hartkleppen de belangrijkste oorzaken van hartfalen.

Hartfalen kan ook optreden als een ziekte van de hartspier zelf (cardiomyopathie), of het kan ontstaan als gevolg van een schildklierziekte, als uiting van een ontsteking van de hartspier, of door langdurig en overmatig alcoholgebruik. Bij één op de drie patiënten kunnen de artsen de oorzaak van hartfalen niet met zekerheid vaststellen.

Is hartfalen erfelijk ?

Die vraag is te algemeen. Dat uw ouders of grootouders hartfalen hadden, wil nog niet zeggen dat u het ook krijgt. Het hartfalen zelf is een gevolg van andere verschijnselen, waarvan sommige wel erfelijk zijn of via de familie worden overgedragen. Kransslagadervernauwing bijvoorbeeld blijkt in de ene familie meer voor te komen dan in de andere; hetzelfde is bekend van sommige aangeboren hartafwijkingen. Ook hoge bloeddruk komt in de ene familie meer voor dan in de andere, hoewel men de precieze oorzaak daarvan bijna bij niemand kan vaststellen.

De term 'erfelijk' wordt echter in de wetenschap beperkt tot aandoeningen die aantoonbaar overgaan van de ene op de andere generatie, zoals bij hemofilie (een stoornis in de stolling van het bloed) of de ziekte van Duchenne.

De ziekte van Duchenne is een erfelijke spierziekte die ook het hart kan aantasten en dan tot hartfalen leidt.

Bij kransslagadervernauwing gaat het waarschijnlijk om een combinatie van erfelijke eigenschappen met factoren van gedrag en omgeving - denk aan roken, een gebrek aan lichaamsbeweging en eetgewoonten.

Echte erfelijke aandoeningen in de cardiologie zijn er weinig. Eén ervan is hypertrofische cardiomyopathie, een aandoening waarbij de hartspier buiten proporties is verdikt; uiteindelijk kan dit uitmonden in hartfalen.

In de meeste gevallen is hartfalen een chronische, progressieve aandoening. Dit betekent dat het kan worden behandeld en gecontroleerd, maar dat het een langdurige ziekte is. Veranderingen van levensstijl, zoals minder zout eten, genoeg uitrusten en met mate bewegen, zijn ook belangrijk bij de behandeling van hartfalen. In sommige gevallen kunnen een operatie of cardiale resynchronisatietherapie helpen.

Medicijnen bij hartfalen

- Diuretica

- ACE-remmers

- ARB’s (angiotensinereceptorblokkers)

- Digitalis (digoxine)

- Bètablokkers

Medicijnen worden doorgaans gebruikt om het pompvermogen van het hart te vergroten, zwellingen te beheersen (vochtretentie) en om andere symptomen van hartfalen te behandelen.

Operatie bij hartfalen

Wanneer hartfalen wordt veroorzaakt door spierbeschadiging die is opgetreden als gevolg van geblokkeerde kransslagaders, kan een bypassoperatie een optie zijn. Wanneer defecte of aangetaste hartkleppen spierbeschadiging veroorzaken die leidt tot hartfalen, kan een hartklepoperatie om de hartklep te repareren of om de klep door een kunstmatige klep te vervangen, een mogelijke behandeling zijn.

Harttransplantatie

Sommige patiënten hebben ernstig, progressief hartfalen. Hun symptomen kunnen niet worden verholpen met medicijnen en veranderingen van levensstijl. In dergelijke gevallen kan een harttransplantatie de enige behandelingsmogelijkheid zijn.

Cardiale resynchronisatietherapie (CRT)

Bij deze therapie wordt een soort pacemaker of ICD geïmplanteerd die door middel van stimulatie de ventrikels van het hart weer gelijktijdig kan laten samentrekken. Deze behandeling is beschikbaar voor bepaalde patiënten met matig tot ernstig hartfalen.

Laatst aangepast op woensdag, 03 augustus 2016 14:43

Maak ons bekend!

Plaats een link naar onze website!

 

Hoe meer mensen over het bestaan van deze website weten, hoe meer personen ons kunnen vinden.

 

Heeft u een website blog of andere social-media en kan u helpen om ons bekender te maken, plaats dan een  linkje naar www.hartziekte.be

 

We zijn u hiervoor zeer dankbaar!

 

Neem eens een kijkje op de website "een hart voor werk". Hier kan je de eind resultaten lezen van het Europees project!

Advertenties

 

Laatste berichten

Meest gelezen

Disclaimer

Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet als rechtsgeldige beschouwd worden. De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

Powered by Webdesign en fotostudio verhuur onderdeel van PeoplesProjects.