Aneurysma

Aneurysma.jpg

Wanneer bij iemand toevallig een klein aneurysma wordt ontdekt zal jaarlijks een echografie van de aorta worden verricht om de eventuele groei van het aneurysma op te sporen. Er zijn verschillende behandelingsmogelijkheden die afhangen van de vorm van aneurysma en de algemene conditie.

Hoe een aneurysma behandelen?

Welke behandeling het meest geschikt is hangt ondermeer af van de vorm van het aneurysma (CT-scan, gecalibreerde arteriografie) en de algemene conditie. Zo mag voor een endovasculaire behandeling het aneurysma bijvoorbeeld niet te bochtig zijn en moet er genoeg gezonde slagader aanwezig zijn om de endoprothese te kunnen verankeren. Ook mogen de liesslagaders niet te nauw of te kronkelig zijn.

Heelkundige behandeling

De aneurysma-operatie bestaat erin om het uitgezette gedeelte van de slagader te vervangen door middel van een vaatprothese. Deze vaatprothese is een kunststofbloedvat in de vorm rechte buis of, wanneer ook de bekkenslagaders betrokken zijn, in de vorm van een omgekeerde Y (broek).

De operatietechniek

De ingreep gebeurt onder algemene narcose. Voor een aneurysma van de grote buikslagader (abdominaal aneurysma) wordt de buik opengemaakt via een insnede op de middenlijn van de bovenbuik tot de onderbuik (laparotomie).

De darmen worden opzij gelegd en de grote buikslagader wordt vrijgemaakt. Soms zijn er ook ernstige verkalkingen in de bekkenslagaders of zijn de bekkenslagaders ook aneurysmatisch uitgezet. In dat geval zal de vaatprothese ingehecht worden op de liesslagaders. Hiervoor wordt dan een aparte wonde ter hoogte van de liezen gemaakt.

De grote buikslagader wordt geklemd boven en onder het zieke stuk. Het aneurysma wordt overlangs ingesneden en vervangen door een vaatprothese.

Hierna worden de darmen terug op hun plaats gelegd en de buik (en de liezen) worden gesloten. Ter hoogte van de liezen wordt meestal een wonddrain achtergelaten.

Soms kan deze ingreep ook gebeuren via een insnede in de linker flank. Welke toegang voor u het meest geschikt is, hangt af van verschillende factoren.

Het komt voor dat het aneurysma zich tot boven de nierslagader uitstrekt. Een enkele keer omvat het aneurysma zelfs de overgang van de grote borstslagader met de grote buikslagader (thoraco-abdominaal aneurysma). Ook in dit geval wordt het verbrede gedeelte volledig vervangen door een prothese en de nierslagaders (en zo nodig ook de slagaders naar het maagdarmstelsel en de lever) worden op de vaatprothese ingeplant.

In dat geval wordt de grote slagader opgezocht via een insnede in de linker flank. Soms moet hierbij ook de borstkas worden geopend.

Voor een aneurysma van de grote borstslagader (thoracaal aneurysma) (zie figuur rechts) wordt een insnede gemaakt hoog in de linker flank. De linker long wordt plat gelegd en de grote borstslagader wordt vrijgelegd.

Er wordt een pompsysteem aangebracht tussen het gezonde deel van de grote borstslagader boven het aneurysma en de liesslagader. De grote borstslagader wordt geklemd boven en onder het zieke deel. Het pompsysteem zorgt ervoor dat gedurende al die tijd de ingewanden en de ledematen toch van bloed voorzien worden. Het aneurysma wordt ingesneden en vervangen door een vaatprothese. Grote zijtakken naar het ruggemerg worden hierop ingeplant.

De klemmen worden gelost en het pompsysteem wordt verwijderd. De linker long wordt opnieuw beademd en de borstkas wordt opnieuw gesloten.

Mogelijke complicaties tijdens en na de operatie, Iedere operatie brengt bepaalde risico’s met zich mee.

Complicaties die bij elke operatie kunnen voorkomen zijn:

Een longontsteking of een hartinfarct komen na een operatie wat vaker voor dan normaal. Door de grote aandacht die erop is gericht om deze complicaties te voorkomen is de kans hierop gelukkig gering.

Het is onvermijdelijk dat bij een operatie gevoelszenuwen in de huid doorgesneden worden. Dit kan een doof gevoel geven in de buurt van het operatielitteken. Meestal wordt dit gevoel opnieuw normaal na enkele maanden.

Er zijn complicaties die bij de heelkundige behandeling van het aneurysma kunnen voorkomen.

Nabloedingen kunnen optreden door een lekkage van de naad tussen de vaatprothese en het eigen bloedvat. Verder kan een verstopping ontstaan in de vaatprothese of in de eigen beenslagader. Als zo’n complicatie optreedt is een nieuwe operatie noodzakelijk.

Wanneer de nierslagaders op de vaatprothese moeten worden aangesloten kan de functie van de nieren tijdelijk verstoord raken. Nierdialyse (het zuiveren van het bloed door middel van een kunstnier) kan dan noodzakelijk zijn.

Wanneer tijdens de ingreep één van de takken van de bekkenarteries die onder andere de bilspieren van bloed voorzien moet worden afgesloten, is het mogelijk dat u na de operatie pijn krijgt in de bil na een afstand te hebben gewandeld (bilclaudicatio). Dit is echter meestal een tijdelijk probleem. Het lichaam lost dit op door nieuwe zijtakjes te maken.

Bij mannen komt het soms voor dat na de operatie de erectie gestoord is. Ook is het mogelijk dat, door uitval van bepaalde zenuwen, ondanks een normale erectie de zaadlozing achterwege blijft doordat deze in feite in de omgekeerde richting gebeurt (retrograde ejaculatie). De zaadlozing gebeurt dan in de blaas. Het orgasme en de sexuele beleving worden hierdoor niet gestoord. Dit is ook niet schadelijk.

Tijdens het herstel van een aneurysma van de grote borstslagader bestaat het risico dat het ruggemerg te weinig bloed krijgt. Dit wordt zoveel mogelijk vermeden door het plaatsen van het pompsysteem. Desalniettemin kan het voorkomen dat de beide benen na de ingreep verlamd zijn (paraplegie). Dit is gelukkig zeldzaam.

Nazorg na heelkundige behandeling van het aneurysma

Na de operatie kan soms een opname op de intensieve zorgen afdeling noodzakelijk zijn. Dit is zeker het geval voor een aneurysma van de grote borstslagader (thoracaal aneurysma) en de overgang van de grote borstslagader met de grote buikslagader (thoraco-abdominaal aneurysma).

De eerste paar dagen na de operatie is het meestal niet mogelijk om te eten en wordt men in bed verzorgd. Er wordt gezorgd voor voldoende pijnmedicatie. Maar stilaan zal de maag- en darmfunctie zich herstellen en zullen de maagsonde, en later ook het infuus, kunnen verwijderd worden. Eventuele drains worden verwijderd rekening houdende met de hoeveelheid gedraineerd vocht.

Men dient rekening te houden met een ziekenhuisverblijf van minstens 1 week, te rekenen vanaf de dag van de operatie.

Na het ontslag uit het ziekenhuis moet gerekend worden met een periode van nog snellere vermoeidheid en verminderde eetlust. Langzamerhand wordt dit beter en na twee tot drie maanden is de algemene conditie meestal weer als voor de operatie.

Endovasculaire behandeling (Endoprothese)

De ingreep bestaat erin om in de uitgezette slagader een versteviging te schuiven waardoor de uitzetting niet meer onder druk staat. Op die manier kan vermeden worden dat de uitzetting verder toeneemt of ruptureert.

Uitsluiting van het aneurysma met een endoprothese (zie figuren) is een eerder recente techniek. Toch bestaat hiermee reeds een behoorlijke ervaring.

De techniek

Deze operatie beperkt zich tot een operatie in de lies, hetzij onder algemene narcose, hetzij onder lokale verdoving. Via een kleine insnede in de lies worden beide liesslagaders vrijgelegd. Via deze liesslagader wordt een vaatprothese in opgevouwen toestand (endoprothese) opgeschoven tot in de grote buikslagader of de grote borstslagader. Soms is het zelfs niet nodig om een insnede te maken. Soms volstaat het om de liesslagader doorheen de huid aan te prikken.

De juiste positie van de endoprothese wordt gecontroleerd met röntgenstralen na inspuiten van een contrastvloeistof. Eens juist gepositioneerd wordt de endoprothese uitgevouwen (zie figuren hieronder). Deze endoprothese verstevigt de uitgerekte bloedvatwand. Het bloed stroomt nu door de endoprothese en niet meer door het aneurysma.

Het voordeel van deze techniek is dat het een minder zware operatie is. U herstelt vlotter en u bent sneller naar huis. Bovendien is deze ingreep ook geschikt voor patiënten die in minder goede conditie zijn. Het risico op complicaties en overlijden is kleiner. Maar er zijn ook nadelen.

Er zijn ook complicaties die specifiek bij het plaatsen van een endoprothese kunnen voorkomen.

Tijdens de procedure wordt gebruik gemaakt van contrastvloeistof. Deze contrastvloeistof kan, in nieren met reeds weinig reserve, de nierfunctie aantasten. Meestal volstaat het om de nieren nadien voldoende vocht te geven en meestal recupereert dit geleidelijk, maar soms is (tijdelijk) dialyse noodzakelijk.

Soms kan tijdens de procedure de endoprothese niet juist geplaatst worden zodat er alsnog een klassieke operatie moet worden verricht. Dit komt echter nog zelden voor.

Soms sluit de endoprothese niet goed aan met de gezonde vaatwand waardoor er lekkage ontstaat. Hiervoor zal een bijkomende verlenging aan de endoprothese moeten worden geplaatst.

Er kan ook lekkage optreden langs een zijtak van de grote slagader waardoor er vooralsnog bloed stroomt in de aneurysmazak. Dit soort lekkage houdt meestal spontaan op, doch soms is ook hiervoor een bijkomende behandeling noodzakelijk.

Ook is het mogelijk dat er later lekkage ontstaat, ook al was het resultaat na de procedure perfect. Zo blijft er een klein risico bestaan op alsnog scheuren van het aneurysma, ondanks de aanwezigheid van de endoprothese. Daarom blijft zorgvuldig en regelmatig na-onderzoek met CT-scan noodzakelijk.

Ook tijdens het plaatsen van een endoprothese kan één van de takken van de bekkenarteries, die onder andere de bilspieren van bloed voorzien, moet worden afgesloten. Ook dan is het mogelijk dat u na de operatie pijn krijgt in de bil na een afstand te hebben gewandeld (bilclaudicatio). Dit is echter meestal een tijdelijk probleem. Het lichaam lost dit op door nieuwe zijtakjes te maken.

Nazorg na plaatsen van een endoprothese

Na de procedure komt men meestal vrij snel terug naar de verpleegafdeling. Al de eerste dag na de procedure kan men meestal normaal eten en het bed verlaten zodat verblijf in het ziekenhuis meestal kort is. Zeer snel kunnen alle activiteiten hernomen worden.

De eerste dagen tot weken na de procedure is koorts tot 38.5°C niet ongewoon. Dit is een reactie van het lichaam op de geplaatste endoprothese.

Omdat ook na een correcte plaatsing van een endoprothese nog steeds de kans bestaat dat later een lekkage optreedt, zal u regelmatig opgeroepen worden voor na-onderzoek (CT-scan). De bedoeling hiervan is om vroegtijdig lekkages op te sporen en deze vroegtijdig (endovasculair) te behandelen.

Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet beschouwd worden als rechtsgeldige documenten.De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

Vaatziekten - Je hart is de motor.

Tot de bloedvaten behoren slagaders , kleine aders en aders. In deze bloedvaten bevindt zich bijna al het bloed.

De slagaders, die sterk, flexibel en veerkrachtig zijn, voeren het bloed weg van het hart en ondervinden de bloeddruk. Doordat ze veerkrachtig zijn, worden ze vanzelf nauwer wanneer het hart zich tussen twee slagen door ontspant, waardoor ze bijdragen aan het op peil houden van de bloeddruk. De aders vertakken zich tot steeds dunnere bloedvaatjes, waarvan de dunste ‘arteriolen' worden genoemd. Slagaders en arteriolen hebben gespierde wanden, waardoor de diameter van het bloedvat en dus de hoeveelheid bloed die naar een bepaald deel van het lichaam stroomt, kan worden aangepast.

Capillairen, bloedvaatjes met een zeer dunne wand. Ze vormen een brug tussen de slagaders, die het bloed van het hart wegvoeren, en de aders, die het bloed terugvoeren naar het hart. Via de dunne wanden van de haarvaten kunnen zuurstof en voedingsstoffen uit het bloed in de weefsels worden opgenomen en afvalstoffen uit de weefsels aan het bloed worden afgegeven.

Vanuit de haarvaten stroomt het bloed naar dunne aders, ‘venulen' genaamd, en van daaruit naar grotere aders die het weer naar het hart terugvoeren. Aders hebben veel dunnere wanden dan slagaders, voornamelijk vanwege de druk die in de aders veel lager is. Aders worden wijder wanneer er zich meer vloeistof in bevindt. Sommige aders, vooral die in de benen, zijn voorzien van kleppen die voorkomen dat het bloed terugstroomt. Wanneer deze kleppen lekken, kunnen de aders door het zich ophopende bloed uitrekken en langer en gekronkeld worden. Dergelijke verwijde kronkelige aders worden ‘spataders' genoemd. (zie Spataders)

Als een bloedvat openbarst, scheurt of wordt aangesneden, ontstaat er een bloeding. Het bloed kan dan uit het lichaam stromen (uitwendige bloeding) of in de ruimte tussen de organen of in de organen zelf stromen (inwendige bloeding).

Laatst aangepast op maandag, 28 januari 2013 21:01

Maak ons bekend!

Plaats een link naar onze website!

 

Hoe meer mensen over het bestaan van deze website weten, hoe meer personen ons kunnen vinden.

 

Heeft u een website blog of andere social-media en kan u helpen om ons bekender te maken, plaats dan een  linkje naar www.hartziekte.be

 

We zijn u hiervoor zeer dankbaar!

 

Neem eens een kijkje op de website "een hart voor werk". Hier kan je de eind resultaten lezen van het Europees project!

Advertenties

 

Laatste berichten

Meest gelezen

Disclaimer

Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet als rechtsgeldige beschouwd worden. De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

Powered by Webdesign en fotostudio verhuur onderdeel van PeoplesProjects.