Beroerte behandeling

Beroerte behandeling - Bij 10% van de patiënten met een beroerte kan behandeling plaatsvinden met medicijnen die het bloedstolsel oplossen. De acute fase beslaat ongeveer 10 dagen. De patiënt komt via de huisarts of rechtstreeks in het ziekenhuis voor diagnostiek, behandeling, goede verpleging en eerste revalidatie. In veel gevallen hebben ziekenhuizen daarvoor een speciale stroke unit ingericht.

 

De revalidatiefase duurt gemiddeld een half jaar na de beroerte. In deze periode is de meeste verbetering te bereiken. Revalidatie kan plaats vinden in het revalidatiecentrum, het verpleeghuis of thuis. Voor het revalidatiecentrum is een goede conditie vereist. De programma's zijn vaak zeer intensief. Daarom komen vaak de jongere patiënten hiervoor in aanmerking. Ook in het verpleeghuis wordt gerevalideerd. Bij deze programma's ligt het tempo vaak lager, waardoor het verpleeghuis vaak meer geschikt is voor de oudere patiënt. Ongeveer 60 procent van de patiënten met een beroerte gaat vanuit het ziekenhuis rechtstreeks naar huis. Ongeveer 20 procent gaat voor revalidatie eerst naar een revalidatiecentrum of naar een revalidatieafdeling van een verpleeghuis. Bij circa 20 procent van de patiënten zijn de gevolgen van de beroerte zo zwaar, dat zij blijvende verpleging in een verpleeghuis nodig hebben.

 

De chronische fase beslaat de hele periode na de revalidatiefase. In deze fase komen vaak de niet-zichtbare gevolgen van een beroerte meer op de voorgrond. Dit kunnen bijvoorbeeld zijn problemen met denken, veranderingen in karakter en gedrag, moeite met het uitvoeren van (simpele) dagelijkse handelingen, zoals aankleden en eten koken. Deze problemen worden door patiënt en naaste omgeving vaak als het moeilijkste ervaren

Patiënten met een beroerte worden bijna nooit geopereerd.

Bij symptomen die een beroerte laten vermoeden, is het belangrijk om meteen medische hulp in te roepen. Een snelle behandeling vermindert immers het risico van blijvende letsels. De kans op een succesvolle behandeling is het grootst als deze maximaal drie uur na de beroerte kan starten. 

Concreet doet u er goed aan om, na spoedoverleg met de huisarts, het slachtoffer meteen naar een ziekenhuis te voeren of de dienst 100 op te roepen. Enkel in een ziekenhuis kan men uitmaken of er inderdaad sprake is van een beroerte en welke behandeling vereist is.

Het snel herkennen van een beroerte is dikwijls problematisch. Vooral als de symptomen niet in alle hevigheid toeslaan, wordt het verband met deze aandoening niet onmiddellijk gelegd.

•Heel wat mensen denken dat ze iets verkeerd gegeten of gedronken hebben of associëren bijvoorbeeld het rare gevoel in de mond met een allergie. Ze gaan ervan uit dat de klachten vanzelf zullen verdwijnen en vinden het de moeite niet om hun huisarts te storen.

•Vaak speelt ontkenning een rol. Men merkt wel dat er iets aan de hand is, maar weigert te geloven dat het een beroerte is. Zoiets overkomt toch alleen maar anderen, aldus de onterechte redenering.

• De aandoening komt vaak ’s nachts of ‘s ochtends voor. Op dat moment is men er zich niet altijd van bewust dat er iets loos is of is men niet in staat om hulp in te roepen.

Medische behandeling De behandeling is altijd ook gericht op het voorkomen van een nieuwe beroerte, ook wanneer de verschijnselen helemaal zijn verdwenen, zoals bij een TIA. Om de kans op herhaling zo klein mogelijk te maken worden risicofactoren zo veel mogelijk bestreden. Vaak zal de arts leefstijladviezen geven, zoals zo veel mogelijk in beweging blijven, gezonde voeding en stoppen met roken. Tegen hoge bloeddruk en te hoog cholesterol schrijft de specialist of huisarts medicijnen voor. Tegen een verhoogde bloedstolling zijn er medicijnen die snel samenklonteren van bloedplaatjes tegengaan. Meestal is dit een lage dosis aspirine.

Medicijnen

Oplossen van bloedstolsel:

Bij 10% van de patiënten met een beroerte kan behandeling plaatsvinden met medicijnen die het bloedstolsel oplossen. Deze behandeling heet trombolyse. In tegenstelling tot de Verenigde Staten, is trombolyse in Nederland nog niet officieel geregistreerd als behandelmethode. Het wordt echter in sommige ziekenhuizen al wel toegepast. Trombolyse kan alleen worden toegepast bij patiënten met een herseninfarct, binnen de eerste 3 uur na het optreden van de verschijnselen. De behandeling is niet zonder gevaar. Daarom zal de behandelend arts kritisch bekijken of iemand voor deze behandeling in aanmerking komt.

Bloedstolling:

Bij een TIA zal de arts proberen het ontstaan van een ernstige beroerte met blijvende verschijnselen te voorkomen. Vaak schrijft men een lage dosis aspirine voor om het bloed minder snel te laten stollen.

Hoge bloeddruk / hypertensie:

Mensen met een hoge bloeddruk kunnen bloeddrukverlagende medicijnen krijgen zodat hun risico op een beroerte sterk wordt verkleind.

Cholesterol:

Wie een te hoog cholesterolgehalte in zijn bloed heeft, zal afhankelijk van een aantal factoren zoals het hebben van diabetes, hoge bloeddruk, roken en leeftijd, cholesterolverlagende medicijnen krijgen.

Operatie

Patiënten met een beroerte worden bijna nooit geopereerd. Het hersenweefsel is meestal onherstelbaar beschadigd waardoor operatie geen zin meer heeft. Mensen die een TIA hebben gehad of een beroerte waarvan de verschijnselen in de loop van de tijd (bijna) geheel zijn verdwenen, kunnen soms preventief worden geopereerd. Dit om een ernstige beroerte met blijvende verschijnselen te voorkomen. Deze operatie gebeurd als een ernstige vernauwing van de halsslagader de oorzaak was van het infarct. Het wegnemen van de vernauwing verkleint het risico op een beroerte.

Behandeling: snel ingrijpen

Bij symptomen die een beroerte laten vermoeden, is het belangrijk om meteen medische hulp in te roepen. Een snelle behandeling vermindert immers het risico van blijvende letsels. De kans op een succesvolle behandeling is het grootst als deze maximaal drie uur na de beroerte kan starten. 

Concreet doet u er goed aan om, na spoedoverleg met de huisarts, het slachtoffer meteen naar een ziekenhuis te voeren of de dienst 100 op te roepen. Enkel in een ziekenhuis kan men uitmaken of er inderdaad sprake is van een beroerte en welke behandeling vereist is.

Het snel herkennen van een beroerte is dikwijls problematisch. Vooral als de symptomen niet in alle hevigheid toeslaan, wordt het verband met deze aandoening niet onmiddellijk gelegd.

• Heel wat mensen denken dat ze iets verkeerd gegeten of gedronken hebben of associëren bijvoorbeeld het rare gevoel in de mond met een allergie. Ze gaan ervan uit dat de klachten vanzelf zullen verdwijnen en vinden het de moeite niet om hun huisarts te storen.

• Vaak speelt ontkenning een rol. Men merkt wel dat er iets aan de hand is, maar weigert te geloven dat het een beroerte is. Zoiets overkomt toch alleen maar anderen, aldus de onterechte redenering.

• De aandoening komt vaak ’s nachts of ‘s ochtends voor. Op dat moment is men er zich niet altijd van bewust dat er iets loos is of is men niet in staat om hulp in te roepen.

Laatst aangepast op vrijdag, 25 januari 2013 11:00

Gerelateerde items (op tag)

Advertenties

 

Laatste berichten

Meest gelezen

Disclaimer

Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet als rechtsgeldige beschouwd worden. De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

Powered by Webdesign en fotostudio verhuur onderdeel van PeoplesProjects.